Van Teton NP naar Yellowstone NP ....

Het zwemmen en de spa hebben ons goed gedaan want we slapen vannacht als een roosje. Rond 07.20u (l.t.) worden we wakker en na wat ge-oeiert te hebben en ochtendgymnastiek staan we om 07.55u (l.t.) op. We wassen ons en kleden ons aan en terwijl Roel begint met het ontbijt klaar te maken, maak ik al een start met het opnieuw inruimen van de koffers want vandaag hebben we weer een reisdag. We verlaten Grand Teton National Park en rijden richting Yellowstone. Maar eerst lekker ontbijten en kijken of we ons meisje nog aan de lijn krijgen want ze heeft laten weten vannacht niet zo goed geslapen te hebben omdat er veel lawaai op de gang was.

Rond 9.20u (l.t.) staan we op het punt van vertrek (Netje heeft het goed gedaan want Roelie wilde om uiterlijk 10.00u vertrekken en dat hebben we dus ruim gehaald) als ons meisje belt. Ze is klaar met ontbijten en is nu op haar kamer in afwachting van het introductieprogramma dat dadelijk gaat starten. Ze verteltons dat het momenteel een ‘gekkenhuis’ is met alle 1e jaars die komen en wat ze allemaal meebrengen. Ook zijn de kamerdeuren en gangen extra versiert wat waarschijnlijk het lawaai is geweest gisterenavond en vannacht. We adviseren haar om, als ze nog even de tijd heeft, nog een dutje te doen omdat het vandaag ook weer een intensieve dag gaat worden. “Dat is misschien wel slim ja”. We geven haar een virtuele knuffel en hangen op. De afgelopen dagen zijn intensief voor haar geweest en ze is continue bezig gehouden. Nu er even een moment van “wat moet ik nu doen” is, voelen we dat er gemis is en dat mag. Deze momenten zullen er (waarschijnlijk) nog wel meer komen de komende weken.

Om 09.35u (l.t.) checken we uit en verlaten onze kamer. We hebben een paar mooie en fijne dagen gehad hier in ‘Parkway Inn of Jackson Hole’.We rijden richting het Grand Teton N.P. maar slaan een stuk voor de ingang af naar rechts. We maken de lus die we gisteren, na ons bezoek aan Jenny Lack, hebben gemaakt vandaag in omgekeerde. Reden: we hopen toch nog wat ‘wildlife’ te spotten. Als we een kleine 5’ op de lus zitten komt er ineens een weggetje naar links. De ranger die Roel gisteren gesproken heeft in het VC heeft hem verteld dat de kans op wildlife hier aanwezig is maar dat het wel ‘off-road’ is. En voor off-road hebben we eigenlijk niet de geschikte auto maar we nemen toch het risico en buigen af. Rustig rijdend kijken we goed om ons heen over de vlaktes als ik opeens (in de verte) een zwarte bol van de heuvels af zie komen. “Is dat ‘Bruinte de Beer’ waar we 2 jaar geleden naar opzoek zijn geweest?” .We rijden wat verder en weten het dan zeker, “het is Bruintje”. Roel pakt snel de camera en legt vast wat hij nog vast kan leggen want hij gaat zo snel naar beneden om vervolgens in de bosjes te verdwijnen. We zijn er even stil van … we hebben dan toch Bruintje gezien.

We rijden rustig verder want het is echt off-road als Roel (hij heeft hier echt oog voor) in de verte iets ziet bewegen op de vlakte bij het gras; het is een Elk. De auto wordt aan de kant gezet en we stappen uit om er een paar mooie schotjes van te maken. We rijden verder in de richting van waar we gisteren Mr. Moose hebben gezien als er plotseling een ketting over de weg hangt en we niet meer verder kunnen. “Hebben wij weer”, het wordt dus draaien en dezelfde ellendige weg terug. Eenmaal terug op de doorgaande weg vervolgen we onze lus en komen eerst langs de plek waar we Mr. Moose gisteren hebben gezien. Helaas hij heeft zijn badje verlaten en is vertrokken. Verder op de route komen we weer langs de plek waar gisteren de Bizons stonden en die staan er nu nog steeds alleen veel en veel dichter langs de wegkant. Natuurlijk houden we hier halt om plaatjes te schieten en om te genieten. We zien nu duidelijk dat het een kudde is met mama’s, papa’s en kalfjes.

Om 12.10u (l.t.) rijden we, nadat onze parkpas en passen zijn gecontroleerd, de poorten van Teton uit en Yellowstone N.P. binnen en de natuur die we dan zien is meteen adembenemend. Watervallen, kloven, ruige natuur. We rijden van uitkijkpunt naar uitkijkpunt want alles is even mooi. We hebben zelfs het gevoel punten te herkennen van onze 1e reis samen 21 jaar geleden.

Rond 13.00u (l.t.) naderen we ‘Grand Village’ en is het de hoogste tijd voor een bakkie. Even buigen we af van de hoofdweg om in een nieuw aangelegd gebied te komen volledig ingericht voor de toeristen. Aan de parkings te zien kan het er heel druk worden maar gelukkig is het er nu heel rustig. We gaan bij de ‘Grand Village Groosery Shop’ naar binnen waar we eerst in een gezellig souvenir gedeelte komen en van waaruit je kunt doorlopen naar de cafetaria. Er worden 2 bakkies besteld en een sandwich PB[e-38]J.; “Joost mag weten wat het is, maar het klinkt leuk. De medewerkster laat weten dat als ze “Hotspring” roepen onze bestelling klaar is. Het is weer eens wat anders dan je naam doorgeven en hotspring past wel bij ons of toch bij mij. De bakkies zijn reuzen en de sandwich PB[e-38]J smaakt heerlijk maar het is gewoon een ordinaire bruine boterham met pindakaas en aardbeien jam. “Natuurlijk PB is peanutbutter en Jelle is jam. Goedemorgen dit hadden we zelf ook nog kunnen bedenken”.Ik kende de combinatie niet, maar het is wel een aanrader.

Om 13.05u (l.t.) verlaten we Grand Village en gaan op weg naar ‘ Upper Geyser Basin’. Onderweg genieten we volop van de adembenemende natuur en stoppen we nog even bij de ‘Lewis Falls’, een schilderachtige waterval met een hoogte van ongeveer 30mtr. Rond 13.35u (l.t.) komen we aan bij het ‘Uper Geyser Basin’ (UGB) en wie zien dat we niet alleen zijn. De parkeerplaats staat afgeladen vol en het is zoeken naar een plaatsje. Als we dit hebben gevonden lopen we richting het geiser gebied. We komen als 1ste bij de ‘Old Faithful’ geiser en er zitten al een hoop mensen te wachten op de uitbarsting. Ook wij zoeken en plaatsje en wachten geduldig af wanneer het gaat gebeuren. Om 14.10u (l.t) begint de ‘Ouwe Trouwe’, vertaald naar het Nederlands eerst te pruttelen om daarna gigantisch uit te barsten. De ‘Old Faithful’ is een kegelgeiser die op regelmatige basis heet water en stoom de lucht in spuit. Het is een mooi en bijzonder schouwspel om naar te kijken. Het spuiten duurt ongeveer 1-5 min. en dan is het weer voor bij voor ongeveer een uur tot anderhalf uur.

Na het schouwspel van de Old Faithful Geyser lopen we door over de Geyser Hill, waar talloze kleinere geisers en hete bronnen hun eigen ritme hebben. Het water varieert van diepblauw tot melkachtig wit, en overal kringelden stoomwolken omhoog. Hier en daar horen we het gesis of het plotselinge geklots van een geiser die uitbarst. Het pad loopt langs de ‘Firehole River’, waar de ‘Riverside Geyser’ schuin water over het kabbelende rivierwater spuit. Verderop ligt de imposante Grand Geyser, de hoogste voorspelbare geiser ter wereld. We lopen verder langs de ‘Daisy Geyser’, die haar water ritmisch in een schuine hoek spuit, en verder naar de ‘Castle Geyser’, waarvan de kegelvormige toren ons doet denken aan een oud kasteel van steen en mineraal. En tussendoor zijn we vele vele andere geisers en schone palletten van de 150 geisers die in dit gebied liggen. Als we anderhalf uur en 5,1km hebben gewandeld zijn we weer terug bij de Old Faithful Geyser die vlak ervoor weer opnieuw is uitgebarsten. Het rondje door het Upper Geyser Basin heeft een diepe indruk opons achtergelaten. Zoveel mooi en adembenemend (soms lett.) natuurschoon gelegen tussen de dennenbossen, ongelooflijk. Maar het heeft mij, met momenten, ook verdrietig gemaakt. Bij het zien van al dit moois mistte ik ons meisje. Dit zijn dingen die we op reizen ook met haar bezochten en waar ze van kon genieten, en nu nu is ze er niet bij en kunnen we het haar niet laten zien. Ik heb het moeilijk.

Als we terug naar de auto lopen merken we dat de parkeerplaats bijna leeg is. Veel mensen hebben dus gekozen voor een kortere route. We rijden de parking af en vervolgen onze weg richting de ‘West Enterance’. We pakken net een chippie als we opeens aan de linkerkant van de weg een gigantische Bizon uit de bosjes zien opduiken. Roel zet de auto meteen aan de kant en ik spring eruit om foto’s te maken terwijl Roel filmt vanuit de auto. Mister Bizon schijnt zich niet veel van ons aan te trekken en wandelt rustig door. Terwijl ik nog een stukje met hem meeloop, draait Roel de auto zodat we een stukje vooruit kunnen rijden en dan komt hij vanzelf weer bij ons voorbij, als het goed is tenminste en hij niet opeens weer de bosjes in duikt. Ons plan lukt enterwijl ik naast de auto sta, komt hij recht op mij af gelopen en sta ik bijna (lett.) oog in oog met hem. Maar ik ben verstandig en ga toch nog net optijd in de auto zitten want je weet maar nooit. Met het raampje open en een licht verhoogde hartslag komt hij vlak langs de auto afgelopen. Ik kan hem aanraken, maar doe het toch maar niet al is de neiging aanwezig. Wat een gewaarwording en belevenis en dat terwijl we de geisers nog mentaal aan het verwerken waren. Ook nu mis ik ons meisje gigantisch want ze zou dit super hebben gevonden en spannend. Maar ze zou ook hebben gemopperd en 1000x gezegd “mama niet te dicht bij, dat is gevaarlijk”.

De auto wordt opnieuw gekeerd en we vervolgen onze route als we na een tijdje in de verte aan de linker- en rechterzijde van de weg weer een hoop auto’s zien staan. Meestal betekend dit dat er iets te zien is, en dat is er ook. We zijn aangekomen bij het ‘Midway Geyser Basin” en natuurlijk stoppen we hier ook om te gaan kijken. Het Midway Geyser Basin (MGB) is klein in omvang maar enorm indrukwekkend vanwege de kleurrijke en beroemde warmwaterbronnen die er liggen. Ze behoren zelf tot de mooiste van de wereld. De 3 belangrijkste geisers / warmwaterbronnen hier zijn: de ‘Excelsior Geyser Crater’, de ‘Turquoise Pool [e-38] Opal Pool’ en de ‘Grand Prismatic Spring’. Deze laatste warmwaterbron is /-110m breed en 37m diep en is beroemd vanwege de intense kleuren: diepblauw in het midden, omringd met ringen van groen, geel, oranje en rood. Ook nu weer kijken we onze ogen uit en weten we niet wat we zien. Adembenemend mooi en ongelooflijk wat Moeder Aarde ons allemaal biedt. Als we terug wandelen naar de auto merken we allebei dat we ‘vol’ zitten. Het is ondertussen ook al 17.30u (l.t.) en het is mooi geweest voor vandaag.

We zetten koers richting de West Enterance van het park om op zoek te gaan naar ons hotel. Onderweg worden we echter opgehouden door een kudde Elken die van boven uit de bossen de berg komen afgedaald, een badje nemen in de rivier om vervolgens de weg over te steken om aan de andere kant van de weg op de vlakte te gaan grazen. Ook dit is weer een fantastisch schouwspel wat wij willen vastleggen, maar wij niet alleen. Het overgrote deel van de auto’s die voor ons (en achter ons, maar daar hebben we geen last van) rijden ook waardoor er een gigantische file ontstaat met langzaam rijdend tot stilstaand verkeer. Dit hele gebeuren kost ons zeker 3 kwartier maar het is zeer zeker ook weer de moeite waard.

Het is uiteindelijk 18.30u (l.t.) als we het park uitrijden en op zoek kunnen naar ons hotel. Gelukkig hebben we dat snel gevonden en het meisje aan de receptie van de ‘Three Beer Lodge’ heet ons van harte welkom en vraagt “did you have a nice day?. “Well, we certainly do”. We check in en rijden naar onze kamer die aan de achterkant is gelegen. Ook nu weer is het een schattige, schitterende kamer helemaal in de stijl van de naam van het hotel/motel. We installeren ons en Roel legt al al zijn kabels en stekkers klaar om straks alles te kunnen opladen. Ook stalt hij onze waterkoker uit en vraagt zich dan af “waar is de stekker?. Het zal toch niet waar zien hè, je bent die toch niet vergeten?. Nee, dat kan niet dat ik die vergeten ben” en dus wordt alles afgezocht en op z’n kop gezet, maar geen stekker.

Honger hebben we dus gaan we op pad om te kijken waar we gaan eten. Als snel valt op dat het hier heel toeristisch is en de ene souvernierswinkel naast de andere ligt. “Focus we gaan eerst eten en dan zien we wel verder”. We belanden uiteindelijk bij ‘Pete;s Rocky Mountain Pizza’. Een kleine, gezellige locale pizza zaak. We nemen plaats op het terras en bestelen ons een pasta en een salade en deze zijn beiden heerlijk. Roel wil nog een ijsje als toetje wat we moeten gaan halen aan de overkant bij de ijszaak. Terwijl Roel smult van zijn ijsje lopen we terug naar het hotel. Het is inmiddels al 20.25u (l.t.) en we merken dat het al stiller begint te worden op straat.

Als we op de kamer aankomen belt ons meisje. Ze heeft zich al gedoucht en ligt op bed, bij haar is het immers een uur later. Ze verteld dat ze ook vandaag weer een hele leuke dag heeft gehad. Vandaag is de introductie gestart van alle 1e jaars, dus alle ‘Vicking Babies”. Ze zit in een minder leuke groep wat ze wel jammer vind, “maar ik overleef het wel”. Ze hebben vandaag, nadat de nieuwe 1e jaars eerst hun kamers in orde hebben mogen brengen, een kennismakingsspel gedaan, een groepsfoto gemaakt, diverse activiteiten, een Italiandate met eten en drinken en tot slot ’s avonds met z’n allen film gekeken in het ijshockey stadion. Dit laatste was echt “gaaf” en heel gezellig. Nadat we hebben opgehangen besluiten Roel en ik nog even naar de Spa te gaan. Dit heeft ons gisteren goed gedaan en hopelijk vandaag ook. Na het Spa bezoek, douchen we ons af, drinken nog een theetje, Roel scrollt wat op het internet, ik schrijf het verslag en kruipen dan ons bedje in. Voor het eerst deze vakantie gaan we apart slapen. Dit vanwege het feit dat deze bedden te klein zijn voor 2 personen (volgens Roel)”.

Welterusten en slaap wel!…

Lieve groetjes mama en papaMaiskolf [e-1f33d] xxx…